سپیده فرجی، هنرمند معلول آملی در گفتگو با خبرنگار مازندرانه اظهار کرد: دلم می خواهد از توانایی هایم مرا بشناسند و کارهایم دیده شود.

وی از شروع به کار نقاشی اش گفت: از بچگی علاقمند به نقاشی بودم و بصورت تخیلی نقاشی می کردم، با وجود اینکه رشته ام طراحی فرش بود، ولی سه است که به صورت حرفه ای نقاشی را ادامه دادم و بیشتر به طراحی چهره پرداختم.

هنرمند آملی خاطرنشان کرد: بسیاری از افرادی که سالم هستند، قدر سلامتی شان را نمی دانند، شاید این ایده خدا بود که در جامعه با این معلولیت ام باشم و توانایی کشیدن چهره افراد را داشته باشم، احساس می کنم با همین معلولیت ام پیشرفت می کنم.

وی با اشاره به روزهای سختی که سپری کرده بود، بیان کرد:روزهای بود که نا امید می شدم ولی مادرم همیشه به من انگیزه می داد و همینطور معلم فنی حرفه ای ام خانم کرمی، همیشه به من می گفت تو توانایی این کار را داری و می توانی موفق شوی.

فرجی از برنامه های آینده اش تصریح کرد: دوست دارم آموزشگاه بزنم، اما متاسفانه هزینه های زیادی دارد و باید کسی مرا حمایت کند.

وی ادامه داد: مسئولان همکاری کنند و در مراسماتی چون تئاتر، کنسرت و..که در شهرستان برگزار می شود، مکانی را در اختیار من قرار دهند، تا فرصتی برای دیده شدن داشته باشم.

این هنرمند جوان خاطرنشان کرد:معلولیت دلیل نمی شود تا گوشه نشین شویم و کار نکنیم، معلولیت یعنی بتوانیم خود را بالا بکشیم و محدودیت هایمان را کنار بزنیم.

وی با بیان اینکه کبری اسفندیاریان رییس اداره بهزیستی آمل  مرا مطرح کرد، گفت: در نمایشگاه ها فرصتی به من می دهند تا کارهایم را عرضه کنم و فقط در حال حاضر در نمایشگاه هاست که کارهایم را به نمایش می گذارم، از کبری اسفندیاریان رئیس بهزیستی آمل متشکرم که از من تقدیر کرد.

گفتگو: سمانه قلی پور