سوزاندن بقایا و ضایعات محصولات کشاورزی باعث از بین رفتن مواد ارزشمند خاک، افزایش شوری خاک زراعی، آلودگی آب و هوا و محیط زیست شده و سلامت ساکنان منطقه را نیز به مخاطره می اندازد.

بنابراین بهره گیری از مواد تجزیه کننده، دستگاه های خرد کن ضایعات و بقایای گیاهی و همچنین جمع آوری و استفاده ار بقایای گیاهی به عنوان بستر تهیه کمپوست و نیز تولید کودهای آلی مناسب ترین روش حذف باقیمانده محصولات کشاورزی از جمله ” کلش ” از زمین های زراعی است.

مضرات سوزاندن کاه و کلش محصولات کشاورزی:

۱ – سوزاندن بقایای گیاهی باعث از بین رفتن مواد آلی و معدنی خاک در قشرهای سطحی که در این صورت مواد آلی خاک تبدیل به خاکستر شده و در نهایت مواد غذایی خاک از بین می روند و به صورت قشر نازک خاکستر در سطح زمین تشکیل شده و این ماده نیز به راحتی در اثر باد و شست و شوی آب فرسایش و از دسترس گیاه خارج می گردد.

۲ – آتش زدن کاه و کلش موجب افزایش PH خاک و کاهش فضاهای خالی خاک شده که در نتیجه دانه بندی مطلوب خاک را از بین برده که به مرور زمان در اثر تردد ماشین آلات، خاک فشرده و وزن مخصوص ظاهری خاک به دلیل کاهش شدید مواد الی و تخلخل خاک، افزایش یافته و در این صورت موجب اثرات سوء بر رشد گیاه و میکروارگانیسم های خاک می شود.

۳ – با کاهش مواد آلی خاک، چسبندگی میان ذرات خاک بیشتر شده که در هنگام شخم زدن کلوخه های بزرگی تشکیل گردیده که موجب افزایش هزینه خاک ورزی می شود و فشردگی ز حد خاک باعث گردیده تا نفوذ پذیری مناسبی نداشته باشد و آب باران به صورت رواناب جاری و در نتیجه موجب شست و شو و فرسایش خاک گردد.

۴ – به دلیل نزدیکی اراضی به خانه های مسکونی در برخی روستاها و احیاناً شهرها، آلودگی هوا و استنشاق این گازها موجبات حساسیت های تنفسی افراد در منطقه می گردد. از سوی دیگر آتش زدن مزارع شامل گازهای گلخانه ای بوده و از عوامل اصلی آسیب رساندن به لایه ازن و تغییرات جوی نامطلوب می گردد.

و سخن آخر اینکه:

برابر ماده ۳۰آیین نامه اجرایی قانون پسماند و ماده ۲۰ قانون هوای پاک مصوب سال۹۶ مجلس شورای اسلامی آتش زدن کاه و کلش بعد از برداشت محصولات کشاورزی اکیداً ممنوع بوده و جرم تلقی گردیده و برابر ماده ۱۹ قانون مجازات اسلامی متخلفین تحت پیگرد قانونی قرار گرفته و به حبس(۶ ماه تا ۲ سال) و یا جزای نقدی (۲۰میلیون تا ۸۰میلیون ریال) محکوم خواهند شد.