میثم حاجیپور- سوادآموزی یکی از برنامههای جدی نظام جمهوری اسلامی ایران پس از پیروزی شکوهمند انقلاب بوده و هست که با فرمان تاریخی بنیانگذار جمهوری اسلامی در هفتم دی ماه ۱۳۵۸، نهضت سوادآموزی برای ریشه کنی بیسوادی در کشور ایجاد شد.
در زمانی که سازمان نهضت سوادآموزی به دستور حضرت امام خمینی (ره) تشکیل شد، جمعیتی بالغ بر ۱۴ میلیون نفر بیسواد در کشور وجود داشت.
بر اساس اطلاعات و آماری که از وضعیت باسوادی از سالهای دور وجود دارد، به طور متوسط سالانه ۹۰۰ هزار نفر در کلاسهای آموزش سوادآموزی شرکت داشتند و بالاترین میزان مشارکت در سال ۱۳۶۶ با حضور یک میلیون و ۶۶۰ هزار سوادآموز و کمترین میزان مشارکت مربوط به سال ۱۳۶۳ با ۸۴۴ هزار نفر ثبت شده است.
آمار کلی نرخ باسوادی در ایران از سال ۱۳۵۵ تا ۱۳۹۰ سیر صعودی داشته است به طوری که در سال (۱۳۵۵ – ۴۷ درصد باسواد)، (۱۳۶۵ – ۶۱ درصد باسواد)، (۱۳۷۵ – ۷۵ درصد باسواد)، (۱۳۸۵ – ۸۴ درصد باسواد) و (۱۳۹۰ – ۹۱ درصد باسواد) است.
اما سازمان نهضت سوادآموزی کشور اعلام کرده است که بر اساس آمارها بیش از ۱۰ میلیون نفر بیسواد در رده سنی بین ۱۰ تا ۴۹ سال در کشور وجود دارد.
*و اما اصل ماجرا
از سال ۱۳۷۵ تا ۱۳۹۰ بر اساس آمارهای سرشماری، آمار بیسوادان کشور ثابت بوده است، این در حالی است که از سال ۱۳۹۰ تا ۱۳۹۴ مطابق آمارهای موثق، حدود یک میلیون و ۲۰۰ هزار نفر در کشور باسواد شدهاند که به طور حتم باید از تعداد بیسوادان کشور کسر شوند.
با توجه به اینکه با تمام فعالیتهای انجام شده هنوز آمار بیسوادی در کشور یک عدد ثابت را نشان میدهد، اکنون سوالات و دلایل مختلفی در ذهن متبادر میشود:
۱٫آیا همزمان با آموزش بیسوادان و اضافه شدن باسوادان، همچنان باید آمار بیسوادان در کشور ثابت باشد؟
۲٫آیا بازگشت به بیسوادی در کشور آنقدر زیاد است که آمارهای باسوادی کاهش ندارد؟
۳٫آیا روشهای پژوهش و برنامهریزی در این قسمت صحیح و کافی نیست؟
۴٫آیا نهضت سوادآموزی نتوانسته تا توقع مردم در این خصوص را برآورده کند؟
۵٫آیا روشهای سرشماری به شکل خود اظهاری مشکل دارد و عدد بیسوادان کشور را به درستی تهیه و استخراج نمیکند؟
به گزارش فارس، اگر مشکل ثابت ماندن تعداد بیسوادان کشور مربوط به حوزه سرشماری باشد این موضوع در حال ضربه زدن به تمام کشور در حوزههای علمی و آموزشی است زیرا هر چقدر آمارهای بیسوادی نادرست و بیش از واقعیت گزارش شود، در سطح بینالملل نیز مشکلاتی را به همراه دارد.
در سرشماری بعدی که در سال جاری انجام خواهد شد، اگر تعداد بیسوادان کشور همچنان ثابت اعلام شود بدان معنا خواهد بود که آمارهای سرشماری به این شکل مشکل دارد و باید فکر جدید برای آن شود.
در مجموع عوامل مختلفی درگیر موضوع ثابت ماندن نرخ بیسوادی در کشور است و سرشماری، کاهش انگیزهها برای آموزش سواد، عدم نیاز به آموختن، فراموشی اطلاعات، بازگشت به بیسوادی و عدم ارائه صحیح اطلاعات افراد بیسواد از دلایل این موضوع است.